آيين نامه ايمني در آزمايشگاه
فصل اول : ساختمان وانبار آزمايشگاه .
1 - اتاق ها و محل كار آزمايشگاهي، بايد حداقل 3 متر از كف تا سقف ارتفاع داشته و فضاي مفيد بايد براي هر نفر از 12 متر مكعب كمتر نباشد.
2- در فضاي آزمايشگاه نصب تجهيزات و يا قرار دادن اشياء و محصولات نبايد مزاحمتي براي عبور و مرور كاركنان ايجاد نمايد و در اطراف هر دستگاه بايد فضاي كافي براي انجام آزمايش، نظافت و در صورت لزوم اصلاحات و تعميرات منظور شود.
3- كف اتاق ها و قسمت هايي كه محل عبور يا حمل و نقل مواد است بايد صاف و هموار بوده و عاري از حفره و سوراخ، برآمدگي ناشي از پوشش بي تناسب مجاري، پيچ و مهره و لوله، دريچه يا برجستگي و هرگونه مانعي كه ممكن است موجب گير كردن و يا لغزيدن اشخاص شود، باشد.
4- كف، ديوار و سقف آزمايشگاه و انبار بايد قابل شستوشو بوده و در موارد ريخته شدن مايعات بايد كف داراي شيب كافي باشد تا مواد به طرف مجاري فاضلاب هدايت گردد.
5- جنس لوله هاي فاضلاب آزمايشگاهي بايد از نوع مقاوم در برابر اسيد ها و بازها باشد.
6- ديوار اتاق هاي آزمايشگاهي بايد حداقل از كف تا ارتفاع 60/1 متر قابل شستو شو بوده و از نفوذ آب و رطوبت جلوگيري كند.
7- در احداث ساختمان آزمايشگاه شرايط جوي و اقليمي مد نظر قرار گيرد و از مصالح نسوز و ضد حريق استفاده شود.
8- براي هر اتاق حداقل دو در خروجي تعبيه شود و درها به طرف بيرو ن اتاق باز شده و به طور اتوماتيك بسته گردد، بدون منفذ باشد و در هنگام كار كاركنان قفل نگردد.
9- تهويه محل كار در هر حالت بايد طوري باشد كه كاركنان آزمايشگاه هميشه هواي سالم تنفس نمايند و همواره آلاينده هاي شيميايي به طور موثر به خارج از محيط هدايت شوند.
10- شرايط جوي و نور در انبار و آزمايشگاه بايد متناسب با نوع فعاليت و مواد آن بوده و مجهز به روشنايي اضطراري باشند.
11- پلكان، نردبان و نردههاي حفاظتي در ساختمان آزمايشگاه و انبار مي بايست براساس آيين نامه هاي حفاظت و بهداشت كار احداث گردد.
12- دستگاههاي شستوشوي خودكار اضطراري براي چشم، دست و بدن بايد در دسترس كاركنان قرارگيرد.
13 - درهاي آزمايشگاه و انبار بايد داراي قفل و كليد مجزا بوده و فقط افراد صلاحيت دار مجاز به ورود باشند.
14- در هر آزمايشگاه و انبار بايد لوازم اعلام و اطفاي حريق سيار و ثابت متناسب با نوع كار نصب گردد.
15- لوازم آتش نشاني و كمك هاي اوليه در محل هاي مناسب، مشخص و در دسترس كاركنان نصب گردد.
16- كليه آزمايشگاهها بايد داراي وسايل و تجهيزات كافي جهت پيشگيري و مبارزه با آتش سوزي بوده ودر تمام ساعات شبانه روز، اشخاصي كه از آموزش لازم برخوردار بوده و به طريقه صحيح كاربرد وسايل و تجهيزات مربوطه آشنا ميباشند، در آزمايشگاه حضور يابند. ضمناً كاركنان آزمايشگاه نيز بايد آموزشهاي لازم اطفاي حريق را ديده باشند.
17- در واحدهايي كه مركز آتش نشاني و اورژانس وجود دارد آزمايشگاه و انبار بايد وسيله ارتباطي مانند يك تلفن اضطراري مستقيم با مركز مزبور را در اختيار داشته باشند.
18- نصب يك نقشه يا طرح (Floor Plan) در آزمايشگاه كه به طور واضح و آشكار شامل موارد زير باشد، ضروري است: نقشه فيزيكي اتاق، راهروها و مسيرهاي ورودي و خروجي.
ابعاد اتاق ها، محل ورود و خروجهاي اضطراري محل تجهيزات و لوازم ايمني و آتش نشاني و جعبه كمك هاي اوليه، تلفن اضطراري و ... ، محل تهويه، سيستمهاي گرمايشي و سرمايشي محل نگهداري مواد شيميايي و خطرناك.
19- شبكه هاي تأسيساتي آزمايشگاه شامل آب، گاز، فاضلاب و برق به شكلي طراحي شده باشند كه داراي بالاترين ضريب ايمني باشند. ضمناً نقشههاي تأسيساتي مربوطه در محل مناسبي نگهداري شود.
20 - سيم كشي برق حتي الامكان ساده و كليه سيمهاي برق به طور مناسب عايق و در كانال قرار گرفته و تعقيب مسير آن آسان و داراي نقشه باشد.
21- در كليه آزمايشگاه ها بايد رختكن و سرويس بهداشتي در محل مناسب وجود داشته باشد.
22- محل خوردن و آشاميدن بايد خارج از محيط آزمايشگاه باشد .
23 - ساختمان آزمايشگاه بايد به صورتي مناسب از فضاي اداري تفكيك شده باشد.
24- تجهيزات محافظت از تابش اشعه خورشيد بايد در قسمت خارجي پنجره نصب گردد. 25- اگر آزمايشگاه داراي پنجرههايي است كه باز ميشوند يا داراي ساير منافذ ميباشد، بايد براي جلوگيري از نفوذ آب، گردوغبار و ساير عوامل جوي ، مجهز به حفاظي مناسب بوده و لبه پنجرهها نيز دراي شيب مناسب باشد.
26- كف، ديوار و سقف آزمايشگاه بايد قابل شستوشو بوده و الزاماً بدون زاويه و در مقابل مواد شيميايي و ضد عفوني كننده ها مقاوم باشد.
27- درها بايد داراي سطوحي صاف، غير جاذب، قابل شستوشو و مقاوم در برابر مواد شيميايي باشند.
28- ميزهاي كار آزمايشگاهي بايد از وسعت مناسب برخوردار بوده و مجهز به شير خلاء ، شيرگاز، شير هوا، شير آب (سرد و گرم)، فاضلاب و پريزبرق ايمن باشند.
29- سطوح ميز كار آزمايشگاهي بايد قابل شستوشو، يكپارچه و مقاوم به مواد شيميايي و حرارت باشند.
30- شستوشوي روپوشهاي آزمايشگاهي بايد در محل كار انجام گيرد.
31- ساختمان و طبقات نگهدارنده در انبارهاي مواد شيميايي بايد از مصالح نسوز و مقاوم ساخته شود و انبار جداگانهاي به مواد شيميايي قابل اشتعال و انفجار اختصاص يابد.
32- آزمايشگاه و انبار بايد مجهز به تجهيزات تهويه عمومي و در صورت لزوم تهويه موضعي ضد جرقه باشد.
33- انبار آزمايشگاه بايد كمترين در و پنجره را داشته و در صورت لزوم از پنجره با شيشه مات و مقاوم در برابر شكستگي استفاده شود.
34- كف انبار بايست صاف و بالاتر از سطح زمين اطراف آن بوده و لغزنده نباشد.
35- انبار و آزمايشگاه بايد ضمن دسترسي آسان، مجزا باشند تا از انتقال خطرات احتمالي به يكديگر جلوگيري به عمل آيد.
36- قفسه بندي و نحوه چيدمان بايد به گونه اي باشد كه فضاي مناسب جهت دسترسي آسان و حمل و نقل ايمن فراهم گردد.
37- سيستم الكتريكي ميبايست ضد جرقه در نظر گرفته شود و حتماً مجهز به سيستم اتصال به زمين باشد.
38- محل استقرار كاركنان انبار بايد در محلي مناسب و مشرف به انبار و مجزا از محوطه انبار باشد.
فصل دوم : خطرات فيزيكي
39 - هنگام كار با تجهيزات گرمازا و سرمازا همواره بايد از وسايل ايمني و پوشش مناسب و مقاوم استفاده نمود.
۴0- هنگام كار با نيتروژن مايع همواره از پوشش هاي حفاظتي از قبيل دستكش- حفاظت صورت و چكمه مناسب استفاده گردد.
41- درهاي ورود و خروج سردخانه ها ( Cold Room ) بايد به اهرم هايي كه از داخل قابليت باز شدن دارند مجهز شوند.
42- كليه تجهيزات سرمازا و سردخانه ها( ( Cold Room بايد به سيستم هاي هشدار دهنده دستي و اتوماتيك مجهز باشند.
43- به منظور كار در محيط هايي كه سر و صداي بالاتر از حد مجاز دارند بايد از گوشي هاي مناسب حفاظتي استفاده گردد ودستگاه هايي كه سر و صداي زياد ايجاد مي كنند همواره بايد توسط عايق صوتي (اكوستيك ) مناسب مهار گردند.
44- تنظيم - نگهداري و سرويس مستمر دستگاه ها به منظور جلوگيري از تشديد سر و صدا در محيط الزامي است.
45- تجهيزات و لوازمي كه به سيستم خلا متصل هستند براي جلوگيري از پرتاب شدن بايد به نحو صحيح مهار گردند.
46- كليه افرادي كه به نوعي در معرض تشعشعات زيان آور مي باشند بايد همواره به وسايل حافظت فردي متناسب با نوع اشعه مجهز گردند.
47- دسترسي به آزمايشگاه ها مخصوصا در زمان كار با پرتوهاي خطرناك مانند ليزر بايد محدود گردد.
48- هنگام كار در آزمايشگاه بايستي براي كليه خطرات الكتريكي - انفجار - آتش سوزي - خطرات ناشي از كار با گازهاي فشرده - مايعات برودتي – بخارات سمي و مواد راديو اكتيو تدابيري اتخاذ گردد.
49- بازديد از اجزاي مختلف دستگاه ها به لحاظ حصول اطمينان از نظر عدم نشتي الزامي است.
50- كليه تجهيزات برقي سيار و ثابت بايد به نحو مناسب به سيستم اتصال به زمين مجهز گردند.
51- كليه ادوات و ابزار انتقال برق نظير كابل ها و اتصالات مربوطه بايد سالم و پوشش عايق داشته باشند.
52- حتي الامكان سعي شود از سيم هاي رابط براي انتقال برق استفاده نگردد.
53- تجهيزات معيوب با علائم هشدار دهنده مشخص گرديده و توسط افراد آگاه و متخصص رفع نقص شود.
54- در محيط هاي مرطوب، به جز وسايل الكتريكي ضد آب استفاده از ديگر وسايل الكتريكي ممنوع مي باشد.
55- در محل هايي كه احتمال انتشار گازهاي قابل اشتعال و انفجار وجود دارد استفاده از ادوات برقي ضد جرقه الزامي است.
56- كليه تابلوهاي برق بايد در محل مناسب استقرار يافته و مجهز به كفپوش عايق در پيرامون آن باشد و در مواقع اضطراري فقط توسط افراد ذيصلاح كنترل گردد.
57- در آتش سوزي هاي ناشي از برق فقط از دي اكسيد كربن CO2 و يا خاموش كننده هاي شيميايي خشك استفاده گردد.
58- سيلندر هاي گاز اعم از پر يا خالي بايد در محل مناسب و به حالت عمودي با استفاده از تسمه - زنجير يا بست به طور ايمن مهار گردند.
59- به هنگام جابجايي سيلندر هاي گاز بايستي رگلاتور از شير جدا شده و شير توسط درپوش محافظت گردد.
60- براي حمل سيلندرهاي گاز بايد از چرخ دستي هاي مناسب استفاده گردد.
61- رنگ بدنه سيلندرگاز بايستي بر اساس استاندارد و متناسب با نوع گاز داخلي آن بوده و برچسب شناسايي نوع گاز روي آن نصب گردد.
فصل سوم : خطرات شيميايي
62- كليه مواد شيميايي بايد برچسب هاي اطلاعاتي لازم را داشته باشند.
63- اطلاعات ايمني مواد (MSDS) براي كليه مواد شيميايي بايد در دسترس باشد.
64- جابجايي و حمل و نقل مواد شيميايي بايد مطابق با دستور العمل ها انجام گيرد.
65- از انباشتن مواد شيميايي مازاد در آزمايشگاه خودداري شود.
66- ظروف مواد شيميايي بايد در مكان هايي نگهداري گردد كه احتمال برخور افراد با آن ها وجود نداشته باشد.
67- مواد شيميايي بايد دور از منابع حرارت و نور مستقيم خورشيد قرار گيرند.
68- از قفسه بندي هاي ضد زنگ و مقاوم به مواد شيميايي با لبه هاي حفاظتي و قدرت تحمل بار كافي با اتصالات مناسب استفاده گردد.
69- مواد قابل اشتعال و خورنده بايد در كابينت هاي مخصوص ضد اشتعال و خوردگي و مجهز به سيستم تهويه مناسب و دور از مواد اكسيد كننده نگهداري گردند.
70- اسيدهاي اكسيد كننده بايد از اسيدهاي آلي جداگانه نگهداري گردند.
71- اسيد ها بايد جدا از قلياها - سيانيدها و سولفيدها نگهداري شوند.
72- قلياها بايد در جاي خشك نگهداري گردند.
73- مواد واكنش پذير بايد دور از حرارت - ضربه و اصطكاك نگهداري شوند.
74- گازهاي فشرده اكسيد كننده و غير اكسيد كننده به طور مجزا نگهداري شوند.
75- مواد سمي در محل هاي مناسب و با تهويه موضعي نگهداري شوند.
76- مواد جامد غير فرار و غير واكنش پذير در كابينت ها يا فقسه هاي باز لبه دار نگهداري گردند.
77- مايعات يا مواد خطرناك نبايد در قفسه هايي كه بالاتر از سطح چشم هستند، نگهداري شوند.
78- جهت برخورد با ريختگي هاي شيميايي بايد دستور العمل خاصي وجود داشته و لوازم و تجهيزات لازم شامل پوشش هاي حفاظتي چشم - پوست و سيستم تنفسي - دستكش مقاوم به مواد شيميايي - ماده جاذب يا خنثي كننده - كيسه پلاستيكي و جاروب و خاك انداز مناسب موجود باشد.
79- پسماندهاي حلال هاي شيميايي بايد مطابق دستور العمل ها تفكيك و در ظروف مناسب و مقاوم به نشت و داراي برچسب مواد شيميايي جمع آوري شده و دور از حرارت - جرقه - شعله و نور مستقيم خورشيد و در محلي با تهويه مناسب نگهداري گردند.
فصل چهارم : ايمني تجهيزات
80- قبل از استفاده از تجهيزات و دستگاه هاي آزمايشگاهي بايستي افراد در خصوص بهره برداري ايمن و بهينه آموزش لازم را از طريق مراجع ذيصلاح كسب نمايند.
81- نگهداري و سرويس دوره اي براي كليه تجهيزات بايد انجام گيرد.
82- قبل از سرويس و تعمير بايد آلودگي زدايي دقيق از كليه دستگاه ها به عمل آيد.
83- كليه دستگاه ها بايد به صورت دوره اي توسط افراد ذيصلاح كاليبره گردند.
84- كليه تجهيزات گرمازاي آزمايشگاهي بايد مجهز به ترموستات - فيوزهاي پشتيبان - در موارد لزوم درهاي قفل شونده و همچنين عايق حرارتي مناسب باشند.
85- كليه سيستم هاي حرارت زايي كه در روند كاري توليد گاز مي نمايند بايد جهت تخليه گازهاي ايجاد شده مجهز به سيستم تهويه مناسب بوده و يا داخل هود قرار بگيرند.
86- وسايل گرمازا مي بايست در فاصله مناسب از دتكتورهاي حرارتي قرار گيرند و كليه دستگاه هاي گرمازا بايد در مكان مقاوم به حرارت و دور از تجهيزات حساس به حرارت قرارگيرند.
87- انواع سانتريفوژها و مخلوط كن ها به هنگام استفاده از حلال هاي آلي بايد زير هود مناسب قرارگيرند.
88- هنگام به كاربردن دستگاه خلاء، لوله هاي شيشه اي خلاء بايد كنترل گردند تا معيوب نباشند. براي تعويض لوازم شيشه اي دستگاه بايد از قطعات مخصوص خلاء استفاده شود.
89- الزاما از لوله هاي در دار در سانتريفوژها استفاده گردد.
90- در صورت شكستن لوله ها در داخل سانتريفوژ بايد قسمت هاي داخلي دستگاه با روش و ابزار مناسب پاكسازي گردد.
91- لوازم شيشه اي بايد قبل از استفاده از نظر وجود شكستگي و ترك مورد بازرسي قرار گيرند لوازم شيشه اي شكسته يا غير قابل استفاده بايد در محفظه اي مجزا و مقاوم جمع آوري شوند.
فصل پنجم : ارگونومي
92- فضاي كار به لحاظ ارگونومي به نحوي طراحي شده باشند كه باعث خستگي مفرط افراد در حين كار نگردد.
93- براي جلوگيري از عوارض ارگونوميك بايد مواد - امكانات - ابزار آلات و تجهيزات به نحو مناسب در دسترس باشند.
94- ابزار آلات معيوب و غير استاندارد نبايد مورد استفاده قرار گيرند.
95- صفحات نمايشگر بايد هم سطح چشم بوده و از نظر درخشندگي قابل تنظيم باشند.
96- از صندلي هايي كه مطابق اصول ارگونوميك طراحي شده استفاده گردد.