شيشهي معمولي ( مانند شيشهي پنجره ) را از ذوب سيليس Si با كربنات سديم و كربنات كلسيم به دست ميآورند. شيشهي حاصل را ميتوان تركيبي از اكسيدهاي بازي Na2O و CaO با اكسيد اسيدي SiO2 دانست. اكسيد سديم از كربنات سديم و اكسيد كلسيم از كربنات كلسيم فراهم ميگردد. از هم زدن گرد شيشه در آب، محلولي به دست ميآيد كه فنلفتالئين را ارغواني مينمايد. علت آن است كه چون سيليكاتهاي سديم و كلسيم، نمكهاي يك اسيد ضعيف و يك باز قوي ميباشند، پس از حل شدن در آب ئيدروليز شده و توليد باز قوي مينمايند. به همين علت محلول آنها خاصيت بازي نشان ميدهد.
فرمول شيشه را معمولاْْ به صورت , CaO, M2O 6 SiO2 مينويسند كه M يك فلز قليايي ميباشد.
رنگ شيشهها به علت وجود تركيبهاي فلزهاي مختلف در شيشه است. مثلاْْ تركيبهاي آهن (2) رنگ سبز، تركيبهاي آهن (3) رنگ زرد، اكسيد كبالت (2) رنگ آبي و دياكسيد منگنز رنگ بنفش به شيشه ميدهند. براي تهيهي شيشههاي آزمايشگاهي و انواع شيشههاي مرغوب، از مواد اوليهي ديگري نيز استفاده ميكنند. براي مثال، شيشهي پيركس كه ضريب انبساط حرارتي آن كم است و در مقابل تغييرات ناگهاني دما نميشكنند، تركيبي از Al2O3, B2O3 , SiO2 است.
رسانش الکترولیتی
رسانش الکترولیت ، هنگامی صورت میگیرد که یونهای الکترولیت بتوانند آزادانه حرکت کنند، چون در این مورد ، یونها هستند که بار الکتریکی را حمل میکنند. به همین دلیل است که رسانش الکترولیتی ، اساس توسط نمکهای مذاب و محلولهای آبی الکترولیتها صورت میگیرد. علاوه بر این ، برای تداوم جریان در یک رسانای الکترولیتی لازم است که حرکت یونها با تغییر شیمیایی همراه باشد. منبع جریان در یک سلول الکترولیتی ، الکترونها را به الکترود سمت چپ میراند.
بنابراین میتوان گفت که این الکترود ، بار منفی پیدا میکند. این الکترونها از الکترود مثبت سمت راست کشیده میشوند. در میدان الکتریکی که بدین ترتیب بوجود میآید، یونهای مثبت یا کاتیونها به طرف قطب منفی یا کاتد و یونهای منفی یا آنیونها به طرف قطب مثبت یا آند جذب میشوند. در رسانش الکترولیتی ، بار الکتریکی بوسیله کاتیونها به طرف کاتد و بوسیله آنیونها که در جهت عکس به طرف آند حرکت میکنند، حمل میشود.
برای این که یک مدار کامل حاصل شود، حرکت یونها باید با واکنشهای الکترودی همراه باشد. در کاتد ، اجزای شیمیایی معینی (که لازم نیست حتما حامل بار باشند) باید الکترونها را بپذیرند و کاهیده شوند و در آند ، الکترونها باید از اجزای شیمیایی معینی جدا شده ، در نتیجه آن ، اجزا اکسید شوند. الکترونها از منبع جریان خارج شده ، به طرف کاتد رانده میشوند.
عوامل موثر بر رسانش الکترولیتی
رسانش الکترولیتی به تحرک یونها مربوط میشود و هر چند که این یونها را از حرکت باز دارد، موجب ایجاد مقاومت در برابر جریان میشود. عواملی که بر رسانش الکترولیتی محلولهای الکترولیت اثر دارند، عبارتند از : جاذبه بین یونی ، حلال پوشی یونها و گرانروی حلال. انرژی جنبشی متوسط یونهای ماده حل شده با افزایش دما زیاد میشود و بنابراین مقاومت رساناهای الکترولیتی ، بطور کلی با افزایش دما کاهش مییابد. یعنی رسانایی زیاد میشود. بهعلاوه ، اثر هر یک از سه عامل مذکور با زیاد شدن دما کم میشود.
ادامه مطلب

